Misafir yoğunluğu

Yine istemeden uzun bir ara verdim.16 gün kız kardeşim bende kaldı.Onlarla birlikte gezmeler, gece geç saatlere kadar fotoğraf düzenleme işleriyle uğraşma falan derken güncelleme yapamadım.

Kardeşimi evvelsi akşam yolcu edip eve döndüğümüzde evde bizi derin bir sessizlik karşıladı.

Ev dağılmış dökülmüş hiç umurumda olmaz ama 5 tane veledin sesleri beni bir hayli yordu:)

Hayatı sessizliğin içinde geçenler beni anlayacaktır:)

 Ne  zaman bilgisayar başına geçsem fotoğraftaki velet yanıma gelip "teyzeee ne zaman işin bitecek" diye soruyordu.Komik olan ben bilgisayar başına geçinceye kadar çocuğun aklına bilgisayarda oynamak gelmiyor ne zaman ben bilgisayar başına geçsem yanımda bitiveriyordu.Eşim, dinsizin hakkından imansız gelir, diyerek veledin eylemini destekliyordu:)

Hafta sonuna kadar İstanbul'dayız sonrasında kısa bir Karadeniz gezisi yapmayı planlıyoruz....
Biz geziden döner dönmez annem ve yeğenlerim geliyor.
Takılıyorum "bu yıl evi pansiyon olarak kullansam ekipman temini için bayağı sermayem olurdu" diyorum:)

Şimdi  Sengul arkadaşımın miminde ki soruları cevaplayayım

1- Blog açmaya nasıl karar verdiniz?

Aslında ilk bloğu sanırım 2005 gibi açmıştım. Adresimi bile hatırlamıyorum:) bunun gibi bir kaç blog açıp ilgisizliğimden şifrelerimi unutup tarihin tozlu sayfaları arasında bıraktım....
Bu bloğumu açma sebebim abimdir.
Çok geziyorum diye gıcık oluyordu birazcık ona inat gezip gördüklerimi, çektiklerimi kısaca ne yaşıyorsam onu paylaşmak için blog açtım diye hatırlıyorum...

2- Sizde benim gibi ilk miminizde zorlandınız mı?

Mim konusunda çok kötüyüm.Aslında soru şeklinde olan bütün mimleri elimden geldiği kadarıyla cevaplamaya çalışıyorum.Bazı mimlere de yanıt veremiyorum...Kasıtlı yapmıyorum sonra yanıtlarım diyorum bir türlü nasip olmuyor bu durumda çok mahçup oluyorum deep arkadaşımıza mesela çok mahcubum:)

3-Blog arkadaşlığınız da önemsediğiniz şey nedir?

Hayatımın genelinde önem verdiğim şey "samimiyet"" bu olunca diğerleri peşinden gelir diye inanıyorum:)

4- Blogdan önce ve sonra dersem ne dersiniz?

Kendimi bildim bileli günlük tutarım.Blog öncesinde tuttuğum günlüklerimi bir şekilde imha etmişimdir.Bazı arkadaşlarımla paylaştığım bir çok güzel yazıyı acımadan silmişimdir.Bu yaptığım davranışa çok kızan olmuştur:) Blog, yazdıklarımı saklamama sebep oldu.
Bazen geçmişi okuduğumda hoşuma gidiyor
Keşke diğerlerini de silmeseydim diyorum:))

Sengul arkadaşımıza teşekkür ediyorum

Selam ve sevgilerimle:)

Çekmecemden Çıkan Fotoğraflar

Tam  5 saattir bilgisayar başından kalkmadan fotoğraflarla uğraştığımı fark ettim...

İbadete bu kadar zaman ayırsam iyi bir kul olma yolunda bayağı yol katederdim herhalde:)

Fotoğrafa ilk başladığım günlerden kalma bir kaç kareyi yeniden düzenledim.

Şu papağanın olduğu fotoğrafı görünce kahrımdan ölsem müstahak:)

Bugüne kadar sadece bir yarışmaya fotoğraf göndermiştim

Geçenlerde özgürlük konulu bir fotoğraf yarışmasından haberdar olmuş ama elimde fotoğraf olmadığından katılmamıştım.

Neyse nasip, diyerek kendimi teselli ediyorum:)

 Bu iki kareyi d300s'i yeni aldığım günlerde çekmiştim.Makineye tam olarak hakim değildim o günlerde.Hala da tam olarak hakim olduğum söylenemez:)

 Eskiden çocuk esirgeme yurdu olarak kullanılan bu ahşap bine ve Kapadokya fotoğraflarını ise d50 ile çekmiştim.D50 sanırım 5 megapikseldi....Şimdi şu gökyüzünü d50'nin babası olan makineyle bile zor çekiyorum.Makine bir yere kadar önemli fakat asıl önemli olanın makinenin arkasındaki göz ve objektif olduğunu tekrar söylemeliyim:)

Bostancı da Gün Batımı

Bugün gün batımında fotoğraf kursundan bir kardeşimle iki yıl sonra bir araya geldik.

Küçük fotoğraf grubumuza katılmaya karar verdi:)

Her geçen gün sayımız artıyor.Bakalım 5 kişiyi geçtikten sonra ne yapacağız:))

 Bostancı sahilinde buluştuk.Gün batımından güzel kareler yakalamaya çalıştık

 Sonrada lunaparka gidip Ata Kağan'ın okul ödevi için mavi saat çekimine devam ettik.

Yarında bol fotoğrafla geçecek dakikalar beni beklemekte inşallah....