"Sanal" Dostluklar!

2003 yılında yakınımın çocuğunun hastalığını internette araştırırken bir siteye düştü yolum.4-5 ay uzaktan takip ettim siteyi.Paylaşımlarına imrendim, arallarında olmak istedim.Biraz çekinerek selam verip karıştım içlerine:) 4 yıla yakın üyeliğimi devam ettirdim.Çok güzel dostluklar kurduk.Yurt içi ve yurt dışından katılan arkadaşlarla birlikte bir çok hayır işinde birlik olduk.Sabah işe gitmeden önce kısa zaman dilimlerinde kahvaltı yapmak için buluştuk.Hafta sonları bir  araya geldik.Ailece görüştük.Başka şehir de yaşayan dostları ziyarete gittik.

Bugün butür paylaşımlar sıkca yapılıyor toplum olarak kabul görmeye başladı "sanal" dostluklar. 2003 yılında malesef bu tür dostluklar bu kadar kolay kabul görmüyordu.En  azından benim çevrem de.Buna rağmen ben hiç bir zaman utanmadan yüreklice beni acımasızca eleştirenlerin karşısında durabildim.Saklamadan, gizlemeden yaşadım ne yaşadıysam.

"CAN" dediklerim oldu.Belki de bu yüzden çok canım yandı yokluklarında.

Sitenin sahiplerinin yanlış davranışları 4 yıl sonun da beni siteden uzaklaştırdı.

Ama bugün bile o sitenin bana kazandırdığı çok ama çok özel insanlar sebebiyle tanışmamıza vesile olan site saiplerine her zaman teşekkür  ediyorum.

Hala görüştüğüm arkadaşlarım var.

Araya giren zamanla birlikte vadesi dolup biten arkadaşlıklarım da oldu.

Bitenler için ben ne göz yaşları döktüm:)

Eşim başta olmak üzere bir çok insan "nasıl olsa bitecekmiş boşver bu gözyaşlarına değmezlermiş" dediler.

Lafla söylemesi kolay olanı yüreğe anlatmak pek kolay olmuyormuş:)

Her şeye rağmen güzel şeyler kattılar bana bitenlere-gidenlere de teşekkür ediyorum Allah yollarını açık etsin.

İşte bu kahvaltı sofrası o siteden tanıştığım Hicran için Çarşamba günü hazırlandı.Bol kahkahalı, sıcacık bir sohbet eşliğinde yaptık kahvaltımızı.Diğer arkadaşlarımız çalıştığı için kahvaltıya katılamadılar.Kahvaltı da buluştuğumuzu öğrenen Hilal "Cumartesiye alın bende geleceğim" dediğin de üzüldüm ama bu kaçıncı iptal edişimiz olmaz siz de bir cumartesi gelin,diyerek iptal etmedik:) Fotoğrafları gördüğün de "Kıskandım" yazmış:) Kıyamam canımaaa:))

Böyle dostluklara insan nasıl "sanal" diyebilir?

Ben ilk günden beri bu "sanal" sözüne inanılmaz gıcık oluyorum.

Yüzünü görmesem de, sarılamasam da biliyorum ki bu ekranın arkasın da sevgi dolu yürekler var...

Tatlı yapmak için bazı malzemeleri almaya markete gitmeye üşenince evdeki elmalarla böyle bir tatlı yaptım.Tadını ve görüntüsünü biz beğendik:)

Bunllar da Melike'nin doğum günü için bir araya geldiğimiz Cuma akşamından.Et ile aram olmadığından yemeğin fotoğrafını çekmemişim:)

Yemekten sonra tatlılarımızı yemek için Özsüt'e gittik.Artık aboneleri olduk.Bizi gördüklerin de gülüyorlar.Çünkü biz ne zaman Özsüt'e gitsek içeri geçip oturuyoruz sanki evimizdeymişiz gibi rahat sohbet edip gülüp eğleniyoruz.Bu sefer hava soğuk olunca içerisi de çok kalabalıktı.

Allah için Özsüt bu işiçok güzel yapıyor.İsim vermeyim, lüks bir yer de kahve yanına sipariş verdiğimiz pasta da yaşadığım hayal kırıklığından sonra Özsüt lezzet ve görsel olarak bir numara benim için:)

Bu pasta kestaneliydi Banu'nun seçimiydi.İlk fotoğraf yoğun muz tadını sevenler için.Çiçek süslemesi olan da karamelli bir pastaydı.Ama benim hala favorim MARKİZ:) Melzz "yine mi markiz yiyeceksin?" diye bir baktı bana korktum muzlu yedim o da güzeldi ama damla sakızlı markiz nefis ( bana göre) :)

Dostluk paylaşımlarına bundan sonra mola verip gezip gördüklerime geçiyorum inşallah:)

Dost ( biraz uzun oldu:) )

Yıl; 1997

Soğuk bir kış günü girdi dünyama dost ( Melike).

Kötü gün dostudur kendisi.

Ne zaman ihtiyacım olsa hep yanımdaydı.

98 yılında 2. veled dünyaya tahminlerimizden erken geldiğinde eşim şehir dışında bulunuyordu.

Doğumu haber alır almaz çıkıp gelmişdi dost.

O gün kendimi o kadar yalnız ve kimsesiz hissediyordum ki dostun varlığını o an yanımda hissetmenin ne demek olduğunu sözlerle anlatamam...

Hastaneden biz gelir alırız demişlerdi ama beklemeyip sabah erken saatte hastaneden çıkıp eve geldiğimi öğrendiğinde kızdığını hatırlarım:)

Daha sonra sevgili dost yurt dışına gitti 3-4 yıl orada  yaşadılar.

Bir iki kez telefonla bir kaç kez de internet aracılığıyla haberleştik.

Onlar tekrar Türkiye'ye döndüklerinde beni bıraktığı gibi bulamadı.

Eskisi gibi olmadığım için sitemler etmeye başladı.

İçinde bulunduğum psikolojik durum sitemleri kaldıramadığından uzaklaştım o arkadaş gurubundan.

Onlar ( 4 arkadaşdık) bu uzaklığın nedenini hayatımdaki yeni arkadaşların varlığına bağlamışlar onlara sinir olmuşlar ( sonradan öğrendim) :))

Bir buçuk yıl öncesine kadar görüştük ama kopukluk vardı benden kaynaklı.

Sonra biz onlara 4-5 dakikalık araba mesefesine taşındık.

Bunu haber alır almaz çıktı geldi.

Sarmaş dolaş olduk:)

Konuşacak o kadar çok şey birikmiş ki zaman yeterli gelmedi.

O günden sonra sık sık görüşmeye başladık.

Çocuklarının sünnet mevlüdüne gittiğim de salonda yakın arkadaşı olduğunu öğrendiğim biri dikkatimi çekti.

Araya giren zaman içerisinde onunda hayatın da yeni dostluklar oluştuğunu anladım.

Bu arkadaşı ( Banu) öyle zarif, öyle güzeldi ki acayip kıskandım.

Nasıl kıskanmayım? ikisinin o kadar çok ortak noktası var ki...

O gün keşke üçümüz çok iyi bir dost olabilseydik diye düşünmüştüm

Başka bir şey isteseymişim:)

Şuan üçümüzün çok keyifli bir dostluğu var.Allah bozmasın ( AMİİİN)

Sevgili dost bana Aşk'ı verdi okumam için.

Eşim ve çocuklar başbaşa tatile giderlerken ben de tek başıma Konya'ya gidecektim.

Sonra içimden gitmek gelmeyince Konya'yı başka bir zamana ertelemiştim.

Aşk hakkın da konuşurken birlikte Konya'ya gitme kararı verdik.

Harika bir yolculuk yaşadık.

Konya'ya iner inmez in cin top oynarken bulduğumuz bir yerde kahvaltımızı yaptıktan hemen sonra hamam arayıp bulup hamam sefası yaptığımızı öğrenenler inanamadı...

Hamamı gördüğünde yüzündeki ifade "Ayşegül emin misin hiç bilmediğimiz bir yerde bu kadar kötü görünüme sahip bir hamama girmeyi düşünmüyorsun değil mi?" der gibiydi:) Ama sonra girişinin kötü görünüme aldırmayıp iyi ki çıkıp gitmemişiz demiştik.

Okul kaçkınları gibi bu ince minareli caminin karşısında çimlere oturup yaptığımız sohbet de unutulmazdı.O sohbetten sonra daha fazla yakınlaştık sanki:)

Dost ile her çarşamba dersi erken bittiği için bir bahane bulup görüşmeye başladık.

Sonra Banu da görüşmelerimize katılmaya başladı.

Artık her Cuma akşamı üçümüz çeşitli etkinlikler bulup biraraya gelip keyifli saatler yaşamaya başlamamız eşlerimiz tarafından kıskanıldı..

Sadece eşlerimiz değil çevremizdekiler tarafından da kıskanıldık:))

Moralimin bozuk olduğu bir bahar günü çık gel iş çıkışı Emirgan'a gidelim, dedi

Eşlerin bile haberi olmadan gizli saklı lale bahçesinde bir araya gelecektik.

Buluşmaya giderken hava kapalıydı.

Benim buğulu gözlerim ( biraz sulu gözümdür) dikkat çekmesin diye taktığım güneş gözlüklerine insanlar tuhaf tuhaf bakarken kendimi sevgilisiyle gizli saklı buluşmaya gidenlere benzettim.

O günden sonra dostun gizli sevgilisi oldum:)

Kendimi Çiya'da yiyeceğim kerepiç tatlısına hazırladığım bir Cuma akşamı onlar Çiya'nın iyi bir fikir olmadığını çocukları da getirmek zorunda olduklarını yakın bir yerde buluşmanın daha iyi olacağını söylediklerin de ben oyun bozanlık edip haftaya buluşalım o zaman dedim.

Sonraa ben tek başıma Çiya'ya gidip tatlımı yemeğe karar verdiğim an da dost aradı ne yaptığımı sordu.

Vallahi ben Kadıköy'e gidiyorum tatlı yiyeceğim, deyince bana ne bende geliyorum o zaman dedi ve çıktık birlikte gittik.

Yanımız da Banu olmadığı için suçluluk duyduk ve bu buluşmadan hiç bahsetmemeye karar verdik.

Benimle gizli saklı bir iş yapılmayacağını öğrendik hep birlikte...

Bir kaç gün sonra üçümüz bir araya geldiğimiz de ben herşeyi unutup Kadıköy olayından bahsettim.Sonra durumu farkedip kıvırmaya başladık.

Canım dostumuz o an bir  şey demedi sonra msn iletisine "beni kırmamak için söylenmeyenleri farkettiğimde zekamın küçümsenmesi - işte benim için asıl kırıcı olan bu." diye bir not yazdığını gördüğümüzde nasıl kötü olduk anlatamam.Biz ettik sen etme halleri sergiledik:) Bizi  affeden dostumuz için eşim "adresini ver, yazacağım bu kadar kolay sizi affetmeyip süründürmeliydi" demeye başladı.Tabi vermedim e-mail adresini:))

Bu bizim için  ders oldu artık hiç birşeyi gizli yapmıyoruz:)

Sevgili dostum, 24 Kasım günü dünyaya gelmiş.İyi ki gelmiş dünyaya, iyi ki benim gizli sevgilim, yüreğime şifa bir dost olmuş.Bir zamanlar kıymetini anlayamadım.Bugün kardeş gibi, sevgili gibi..

Daha önce yaşadığım olumsuz dostluk deneyimleri bu iki güzel insanın kıymetini anlamam için yaşanmış gibi.

Bazen telefonu alırım onu aramak için elim tuşlara giderken telefon çalar ekran da onun adı:)

Bazen bir şey anlatırken şaşkınlıkla bakarız birbirimize aynı düşünüyoruzdur.

Geçen gece "Ays, sana bir şarkı göndereceğim dinlerken sen geliyorsun aklıma" dediğin de ben de kendisine bir şarkı göndermeyi düşündüğümü kaç gündür unuttuğumu söyledim.Ben göndermeyi düşündüğüm şarkıyı söylediğim de inanamadı onun bana göndereceği şarkı ile benim ona göndermeyi düşündüğüm aynı şarkıymış:)

Üçümüz de farklıyız birbirimizden ama bizi bir araya getiren çok fazla ortak noktamız var.

Birlikte geçirdiğimiz zamanlar çok keyifli ve özel anlardan oluşuyor.

Yakın zaman da üçümüz birlikte şehir dışına kaçamak yapacağız inşallah.

Allah ömür verdikce çeşitli etkinlikler de bir araya gelip,

Bu dostluğun hakkını vererek yaşamaya devam ederiz inşallah.

Biliyorum çok uzun oldu ama dolu dolu geçen o kadar güzel günleri paylaştık ki ancak bu kadar kısa yazabildim affola:)

Melzz, doğum günün kutlu olsun,

Hayat yolun ilk fotoğraftaki gibi rengarenk çiçek kokulu olsun Sevgili...

İkinizi de seviyorum iyi ki varsınız..

Safranbolu- Zeki Müren

Resmi tatil bitti....

Benim tatilim başladı:)

Özlemişim evimin bu sessiz, yalnız bana ait hallerini..

Şuan Zeki Müren'in sesi odamda yankılanıyor

"Mihrabım diyerek sana yüz vurdum,

Gönlümün dalında bir yuva kurdum,

Yıllardan beridir yalvarıp durdum

Sevgilim, demeyi öğretemedim"

Mihrabım diyerek dinlemek isterseniz...

Dinlemekten hiç bıkmadığım şarkılardan biridir bu şarkı...

Sabahın ilk ışıklarına kadar devam eden dost sohbetlerinden birini anımsatır huzur verir bana.

Çok güzel söylüyor, diğer bütün şarkıları gibi...

Normal de evde olduğunda kendisini boğuluyor gibi hisseden biriydim ama nedense bugün ev beni sarıp sarmalıyor

Ah bu şarkıların gözü kör olsun hep bunlar sebep böyle hissetmeme:)

Madem evdeyim, canım şuan hiç bir şey yapmak istemiyor en güzeli gezi  fotoğraflarından paylaşmalı, dedim ve geldim.

Amaa müziğin büyüsüne kapılıp fotoğrafları unuttum:)

Fotoğraflar Safranbolu gezisinden...

Bir kaç saatlik bir geziydi.

Allah nasip ederse çocuklarıda alıp yeniden gitmeyi istiyorum.

Şehre ulaştığımız da kapalı bir hava ile karşılaştık.

Birde neredeyse akşam vakti girmek üzere olunca fotoğraf çekmek için kötü bir zamanlama diye düşündüm

Şehrin içini fazla gezmeden doğruca Hıdırlık tepesine çıkmak istedim mavi saati kaçırmamak için

Malesef son dakikalarına ancak yetişebildim.

Akşamın karanlığını doğal ışıklar aydınlatıyordu.

Şimşekler ardı arkasına hiç durmadan büyük bir gürültü ile çakıp durdular

Şimşek çakmasından fena halde korkan ben. aldım makinayı çıktım yıldırım avına.

Çok heycanlıydı:)

Malesef tam bir tane yıldırım fotoğrafı yakalıyormuşum ki kadrajın dışında kalmış büyük bir bölümü.

Olsun, bir gün yeniden korkumu yenip bu heycanı yaşama arzusundayım:)

Ve fotoğraflar....

                         

Otel ve restoran olarak hizmet veren Cinci hanın atmosferi muhteşemdi

Fotoğraflarını çekmedim ama Safranbolu'nun yemenileri çok farklıydı.Masa örtüleri çok renkli güzeldi.

El sanatlarına deli olan biri kendisini bu mağazanın içinde kaybedebilir; tıpkı benim gibi:)

Cam üfleme atölyesine gidip görmek hatta mümkünse bunu deneyimlemek istiyorum

Biraz daha erken gidebilseydim bu manzaranın mavi saat görüntüsü çok daha güzel olabilirdi ama nasip...

Ben hala aynı şarkıyı dinliyorum.Az kaldı komşular isyan edecek:)

Yeniden görüşmek dileğiyle

Selam ve sevgiler...