Bugün kursa gitmedim.Ödevlerimi yetiştiremedim.Hoca sertifika vermese müstahak bana:)
Yaptığım işleri bir kenara bırakıp kendime çay molası verdiğim şu zaman diliminde geçen yıl okuduğum, uzun bir süre etkisinde kaldığım, okurken notlar almadığım için pişman olduğum ve yeniden okumaya can attığım muhteşem kitaptan bahsetmek istedim.
Vazoda iki karanfil, biri beyaz, biri kırmızı...
'Neden böyle?' diye sordum.
'İkimiz' demez mi?
-Hangisi sen? -Renkler önemli değil, ikisi de karanfil. Biz de, ikimiz de insan... İnsanın olduğu yerde problem vardır, önemli olan problemleri büyütmemek ve çok çok şükretmek...
-Benimle evli olduğuna şükrediyor musun?
-Hem de çok... Yuva yıkan o kadar kadın var ki... Yuva yıkan pek çok erkek de var deyip, karşısına dikilemezdim, onun şükrüne ben de teşekkür ettim...
Hiç kimseye benzemeyen bu adama deli denmez mi?
Çevrenizdeki insanların çoğunluğu İslamiyetten uzak yaşıyorsa,
İslamiyeti yaşadığını sanan azınlığında sizi İslamiyete yaklaştırmak yerine uzaklaştıracak davranışlar içerisinde olduğunu görüyorsanız,
Böyle bir deliyle evli olmak insana verilmiş en büyük zenginliktir diye inanıyorum...
Evlenmeden önce her bekarın okumasını şiddetle tavsiye ettiğim bir kitap.
İslamiyet ancak bu kadar güzel insana sevdirilebilir...
