Daha dün küçücük bir bebekti
Haftaya üniversiteli genç bir delikanlı oluyor
Geçen hafta salı günü gidip kaydını yaptırdık.
Kayıt için arkadaşı, oğlum ve ben üçümüz birlikte gittik.
Yok öyle çocuğunu okula kayıt yaptıran anne olmama izin vermedi:)
Ben sadece kampüs girişine kadar şoförlük yaptım
Şoförlüğü de zorla kabul ettirdim:)
Yolculuğumuz süresince çocukların sohbetini dinledim.
Oğlum çevremiz tarafından takdir edilen sevilen bir çocuk oldu her zaman
Ama o gün arkadaşı ile sohbet ederlerken oğlumla bir kez daha gurur duydum
Bugüne kadar çocuklarımın iyi yönleriyle hiç bir zaman övünmedim
Orta öğretimde sınıfının en başarılı öğrencisiydi.
OKS sınavında -sbs'nin adı o zamanlar öyleydi- okulda 4. olduğunda bile ben memnun olmayınca arkadaşlarım "kızım bu çocuk başkasında olsa yere göğe sığdıramazdı" diye fırçayı atmışlardı:))
Bugün bile iyi yönlerini anlatmakta zorlanırım
Kendimi biran kız istemeye giden erkek annesi olarak hayal ettim de çocuğun olumsuz yönlerini anlatırken yakaladım kendimi:))
En iyisi kız istemeye falan beni hiç götürmesinler:)
Geçen yıl istediği bölümü kazanamayınca tercihte bulunmadı
Dershaneye göndermek için yaptığımız ısrarlar sonuçsuz kaldı
Bir çok arkadaşımız bir yılını daha boşa harcayacak, derken endişelerim arttı
Çevrenin ve babasının bu çalışmayla üniversiteyi kazanmam zor eleştirilerine kulaklarını tıkadı
Benim istediğin bölüm için daha fazla gayret göstermelisin olası ihtimalleri göz önünde bulundurman gerekir, uyarılarım karşısında deliye döndüğü zamanlar oldu
Ama o kimseyi umursamadan kafasına koyduğu gibi çalıştı
Sınav sonuçları açıklandığında yaşadığı sevinç görülmeye değerdi
20 binlerde olması istediği okula girmesi için yeterliyken bizimki 10 binin içindeydi
Bu seferde babası ve çevre daha iyi bir tercih konusunda ikna etmeye çalıştı
Ama o babasına "baba geçen yıl fena sayılmayacak bir okulda istediğim bir bölümü okuyabilecekken ben sırf reklamcılık okumak istiyorum diye tercih yapmadım.Bir yıl reklamcılığı kazanmak için çalıştım.Şimdi iyi bir puan aldım diye kararımdan dönersem kaybettiğim bir yıla, harcadığım emeğe haksızlık olur" demiş
Normalde İzmir de okumak istiyordu
Arkadaşı da tercihte bulunmayacak birlikte hazırlanacaklar bu yıl ikisi birlikte İzmir'de okuyacaklardı
Ama arkadaşının ailesi ısrarla tercihte bulunmasını isteyince hayır diyemeyip İzmit iktisat bölümünü tercih edip geçen yıl üniversiteli oldu:)
Ben bizimkinin İzmir'i tercih edeceğini düşünürken son anda fikir değiştirdi İzmit'i seçti
Tanımadığı insanlarla ilk yıl ayrı bir eve çıkamayacağını
Tek başına ona ayrı bir ev açmanın bizim bütçeyi bir hayli sarsacağını
Bu şartlarda yurtta kalmaktan başka seçeneğinin bulunmadığını,
Yurt tercihinde ise ortak banyo kullanımdan duyacağı rahatsızlık sonucu daha ilk ayın sonunda kendisini evde bulacağından emin olduğu için en doğru seçimin İzmit olduğu yönünde karar kılmış:)
Şimdi servis ayarlandı her gün okula gidip gelecek.
Ne eşim ne de çocuklarım merak edipte bloğumu okumaz:)
Ama olur da ileride torunlar okursa babalarının bazı zamanlar beni deliye çevirdiğini, dik kafalının biri olduğunu -aynı ben- birazcık bencil tarafının olduğunu...bunların yanında sağlam bir karaktere sahip, kişiye ve duruma göre değişmeyen her zaman ve her yerde olduğu gibi kalan, büyüklerine saygıda asla kusur etmeyen, yalan söylemeyi bilmeyen, ketum ve bunun gibi sevdiğim, gurur duyduğum bir çok özelliğinin bulunduğunu bilmelerini isterim:))
Güzel bir duyguymuş Rabbim herkese yaşatsın bu güzelliği
Ne zaman büyüyorlar farkına bile varmıyorsunuz bir bakmışsınız kocaman delikanlı olmuşlar
Yarında bakarız çoluk çocuğa karışmışlar
Hayat hızla akıp gitmekte....
