Bir kaç yıl öncesinde hafta sonları benim için çok önemli bir gündü
Cumartesi ve pazar ailece sohbet eşliğinde yapılan kahvaltıların değeri hiç bir şeyle ölçülemezdi
Tabi bu değer sadece benim için geçerliydi
Ahali kendilerini zorlanmış hissediyordu
Bazen isyan ettikleri bile oluyordu
Daha sonra çocuklar dershaneye başladı ve benim için kıymetli olan günlerin sonu geldi
Çocukların dershaneye başlamasıyla birlikte eşimin de cumartesi günleri çalışması gerekti - şirket kuralları gereği-
Hal böyle olunca herkes kafasına göre takılmaya başladı
Ben katıldığım fotoğraf grubuyla gezilere gidiyordum, çocuklar dershaneye, eşim de evin keyfini çıkarıyordu
Aile kavramını yitirmeye başlıyorduk ki çok şükür çocukların dershanesi bitti:)
Aşağı yukarı 3-4 senedir cumartesi günleri böyleydi
İki yıldır da pazar günleri cumartesiye uymuştu
Bu kadar uzun bir süre özgür takılınca şikayetçi olan ahali kahvaltıları özler olmuş:)
Ama bu seferde uzun süredir özgürlüğüne alışan tembel ruhum öyle eskisi gibi insanın iştahını kabartan kahvaltı sofraları hazırlamaya üşenir oldu:)
Şimdi de ahali tembelliğimden şikayetçi
Bu insanoğluna ne yaparsan yap yaranamıyorsun hep şikayet edecek bir şeyleri var:))
Yeni düzene ayak uydurmakta en çok zorlanan ben olacağım gibi görünüyor
Gece yarısına kadar uyumayıp pasta, çöreklerle uğraşacak gücüm yok
Pazar günleri bizim grup gezilerine yeniden başladı
Arkadaşlar "gel" diyor
Gitsem ahali ile kahvaltı keyfinden mahrum olacağım
Gitmesem aklım arkadaşlarda kalıp paylaştıkları fotoğrafları gördükçe kıskançlık krizlerinden öleceğim:)
Bir tercihte bulunmam gerekiyordu
Bu sabah ahali ile yaptığımız keyifli kahvaltı sonrası kararımı verdim
Normalde S. hala cumartesi günleri öğleye kadar şirket için, öğleden sonra da 3-4 saat kendi işi için çalışmaya devam ediyor ama bugün öğleye kadar kendine izin verdi:)
Kahvaltı sonrası yukarıdaki fotoğrafta yer alan güzelim kahve eşliğinde susmak bilmeden çalan telefonlara inat sohbet etmek bir başka güzeldi...
Ve benim bugün yaşadığım güzelliği tekrar yaşamak için sadece pazar günüm var
Arkadaşlarımın affına sığınarak pazar günlerimi ailemle geçirmenin benim ruhum ve aile bütünlüğümüz için daha hayırlı olduğuna karar verdim:))
Çok uzun zamandır Ayşegül diktatörlük uygulamadığından olsa gerek pazar günü ailece dışarıda vakit geçirme planlarıma hiç biri itiraz etmeden kabul ediyor
Bakalım nereye kadar dayanacaklar bana:))
S. kahve falına baktırmayı çok sever.Her fincan kapatışın da kriz çıkar Peygamber efendimizin "bakanda baktıran da bizden değildir" uyarısını hatırlatırım
Ama bugün kahve fincanının içindeki kahve tortularının fotoğrafını çekmek için fincanı kapatan ben oldum
Kapatmasam daha iyi olurmuş bütün kahve üzerime ve halıya döküldü:)
Fincanın içerisinde hiç bir şey kalmamıştı tabakta ki bu görüntü hoşuma gitti
Çok uzattım affola:)
İçinizi ısıtan, ruhunuzu besleyen sevdiklerinizle birlikte geçireceğiniz huzurlu bir hafta sonu diliyorum
Fonda bir kaç gündür bıkmadan severek dinlediğim Nilüfer şarkısı çalıyordu da:)
